Abonnementen zijn ontworpen om vergeten te worden. Ze zijn klein genoeg om niet op te vallen op je afschrift en ze verlengen zichzelf. Toen ik ze allemaal op een rij zette had ik er dertien, waarvan ik er drie niet meer wist.
Hoe je ze allemaal terugvindt
Alleen naar je bankafschrift kijken is niet genoeg, want een deel loopt via je creditcard, via een app-store of via een e-mailadres dat je nauwelijks gebruikt. Ik heb vier plekken gecheckt:
- Bankafschriften van twaalf maanden. Zoek op terugkerende bedragen, ook per kwartaal en per jaar.
- De abonnementenlijst in je telefoon. Zowel bij Apple als bij Google staat er een overzicht van wat er via je account loopt. Hier vond ik twee van de drie vergeten posten.
- Je creditcardafschrift apart. Die loopt vaak niet mee in het overzicht van je bankapp.
- Je mailbox, zoek op "factuur" en "verlengd". Zo vond ik een clouddienst van €2,99 per maand die al drie jaar liep.
Wat eruit ging
Van de dertien zijn er zes weg. Samen €41 per maand:
- Twee streamingdiensten die we naast elkaar hadden — €18. We houden er nu één en wisselen als er niks meer op staat.
- Een fitness-app uit een enthousiaste januari — €10.
- Een clouddienst waarvan de gratis variant ruim genoeg is — €3.
- Een tijdschrift dat ongelezen op de stapel belandde — €6.
- Een bezorgabonnement voor een winkel waar we vier keer per jaar bestellen — €4.
De zeven die bleven staan zijn allemaal bewust gebleven, inclusief twee waarvan ik weet dat ze aan de dure kant zijn. De digitale krant is daar een van; die lezen we allebei dagelijks, en toen ik uitrekende wat de papieren versie kostte was de digitale variant een aanzienlijke verbetering.
De regel die herhaling voorkomt
Alle abonnementen staan nu op het A4 in de meterkast, met de datum waarop ze verlengen. Eén keer per kwartaal loop ik het door. Dat is nog geen tien minuten.
Daarnaast heb ik één harde regel: bij elke gratis proefperiode zet ik meteen een herinnering twee dagen voor het aflopen. Niet "ik onthoud het wel". Twee van mijn zes opgezegde abonnementen waren ooit een gratis maand.
Opzeggen in de praktijk
In Nederland mag je een abonnement dat stilzwijgend is verlengd meestal maandelijks opzeggen met maximaal een maand opzegtermijn. Dat geldt voor veel consumentenabonnementen zoals tijdschriften en diensten. Word je verwezen naar "u zit nog vast tot volgend jaar", check dan of het om een eerste contractperiode gaat of om een verlenging — dat scheelt vaak maanden.
Twee van de zes probeerden me te houden met een aanbod. Bij de streamingdienst was dat drie maanden halve prijs. Ik heb het afgeslagen, want de vraag was niet of het goedkoper kon maar of we hem gebruikten.
Wat het echt oplevert
€41 per maand is €492 per jaar, voor ongeveer twee uur werk. Maar het nuttigste was het inzicht dat ik drie posten had die ik niet kende. Dat betekende dat mijn beeld van onze uitgaven op meer plekken niet klopte — en dat was de aanleiding om ook de verzekeringen door te lichten.