In mei vorig jaar stond er €340 op onze spaarrekening. Vorige week tikte hij de €3.000 aan. Ik heb er veertien maanden over gedaan en ik wil eerlijk opschrijven hoe dat ging, want de meeste verhalen hierover slaan het saaie deel over.
Eerst het waarom. In april 2025 ging de wasmachine kapot. Niet dramatisch — behalve dat we hem op de creditcard moesten zetten en er drie maanden over deden om dat af te lossen. Een kapotte wasmachine is geen ramp. Een kapotte wasmachine die je niet kunt betalen wél. Dat was het moment.
Drie dingen, meer niet
1. Een apart potje bij een andere bank. Onze spaarrekening zat bij dezelfde bank als de betaalrekening, één tik verwijderd in de app. Dat is te dichtbij. Ik heb een rekening geopend bij een bank waar ik verder niets heb en de app expres niet op mijn telefoon gezet. Overboeken duurt nu een dag. Die dag is precies genoeg om te bedenken of het echt moet.
2. Een automatische overboeking op de 25e. Salaris komt op de 24e. Op de 25e gaat er automatisch een bedrag weg. Begonnen met €125, na een paar maanden naar €175, sinds januari €225. Wat ik hiervan geleerd heb: het bedrag doet er minder toe dan de dag. Toen ik het aan het eind van de maand deed, bleef er nooit iets over. Zie ook het stuk over die datum.
3. Meevallers gaan er integraal in. Belastingteruggaaf, vakantiegeld, de €90 die terugkwam toen ik onze verzekeringen doorlichtte. Niet "een deel ervan" — alles. Dat voelt zuur op het moment zelf en het is achteraf het grootste blok van de €3.000.
De cijfers
Van de €3.000 kwam:
- €2.275 uit de vaste maandoverboekingen (14 maanden, oplopend);
- €1.180 uit meevallers: vakantiegeld, belastingteruggaaf en een verzekeringsronde;
- €47 aan rente — leuk, maar laat je niet wijsmaken dat rente het werk doet;
- min €502 die er weer uit ging. Daarover hieronder meer.
De maanden dat het misging
In september ging er €310 uit voor de tandarts. In februari €192 voor een nieuwe accu in de auto. Dat is geen mislukking — dáár is het potje voor. Het punt is wat je daarna doet. De eerste keer stopte ik met overboeken "tot het weer op orde was". Fout. Dat kostte me twee maanden. De tweede keer liet ik de automatische overboeking gewoon staan en accepteerde ik dat de grafiek even zijwaarts ging.
Er was ook één keer dat ik er geld uithaalde waar het potje niet voor bedoeld was: €280 voor een weekend weg. Ik heb het niet teruggestort en ik doe er niet moeilijk over. Maar ik heb wel gemerkt dat het daarna makkelijker werd om er nog eens aan te komen, en dat is precies waarom de drempel van die andere bank ertoe doet.
Wat ik anders zou doen
Ik had eerder moeten beginnen met het verhogen van het bedrag. Ik heb vijf maanden op €125 gezeten terwijl er ruimte was voor meer — ik durfde het gewoon niet. Toen ik in oktober naar €175 ging, merkte ik in de maand zelf helemaal niets. Datzelfde gold voor de stap naar €225. Achteraf: verhoog elke drie maanden met €25 tot je het wél merkt, en zak dan één stap terug.
En ik had de rente eerder moeten checken. Ik zat anderhalf jaar op een rekening die 1,25% gaf terwijl er 2,4% te krijgen was. Op €3.000 scheelt dat ongeveer €35 per jaar. Geen wereldschokkend bedrag, maar het is gratis geld voor twintig minuten werk.
Hoe nu verder
Het doel was drie maanden vaste lasten. Dat is bij ons ongeveer €4.200, dus ik ben er nog niet. Wat wel verandert: vanaf nu gaat er van elke verhoging de helft naar de buffer en de helft naar beleggen. Een buffer die te groot wordt staat ook maar te niksen.