Ik ben laat begonnen met beleggen, om een reden die ik achteraf onzinnig vind: ik dacht dat het pas iets voor je is als je "genoeg" hebt. Dat is precies achterstevoren, want juist bij kleine bedragen over lange tijd doet samengestelde groei het werk.
Voordat je verder leest: beleggen brengt risico's met zich mee en je kunt geld verliezen. Dit is mijn eigen verslag en uitdrukkelijk geen advies — zie de disclaimer.
Wat ik vooraf op orde had
Ik ben pas begonnen toen twee dingen klopten. Eén: geen dure schuld meer — die creditcard was afgelost, waar ik in dit stuk over schreef. Twee: een buffer waarmee een kapot apparaat geen probleem is. Beleggen met geld dat je binnen twee jaar nodig hebt is geen beleggen maar gokken op timing.
De opzet
- €100 per maand, automatisch, op de 26e — twee dagen na het salaris, net als het sparen.
- Eén wereldwijd gespreid indexfonds. Geen aandelen, geen thema's, geen tweede fonds "voor de spreiding".
- Niet kijken. Ik had mezelf voorgenomen één keer per kwartaal te kijken.
Wat er na twaalf maanden stond
Ingelegd: €1.200. Waarde aan het eind van het jaar: €1.283. Kosten in dat jaar: ongeveer €7 aan fondskosten en transactiekosten samen.
Dat is een rendement waar je niets over kunt concluderen. Eén jaar zegt niets — er zijn jaren van +20% en jaren van −20%, en pas over tien of twintig jaar wordt het gemiddelde interessant. Ik noem het bedrag alleen om te laten zien hoe bescheiden de absolute getallen zijn in het begin. Dat is normaal, en dat is precies de reden waarom mensen na een jaar stoppen.
De fout in maand drie
In de derde maand zakte de koers een procent of acht. Ik heb toen mijn maandinleg overgeslagen "tot het weer wat rustiger was". Dat is de klassieke fout, en hij is dubbel dom: je slaat juist de inleg over op het moment dat je voor hetzelfde geld méér koopt.
Ik heb die maand twee weken later alsnog ingelegd, maar het patroon was gezet: ik keek te vaak. Toen heb ik de app van mijn telefoon gehaald. Dat klinkt kinderachtig en het was de nuttigste maatregel van het hele jaar.
Wat ik anders zou doen
Eerder beginnen met een lager bedrag. Ik heb vier maanden lopen uitzoeken wat de "beste" broker en het "beste" fonds waren. Dat verschil is klein vergeleken met vier maanden niet inleggen. Begin met €25 als dat de drempel verlaagt.
Meteen automatisch. Handmatig inleggen betekent dat je elke maand een beslissing neemt, en die beslissing valt precies verkeerd uit op de momenten dat het het meest uitmaakt.
Op de kosten letten vanaf dag één. Dat lijkt muggenziften bij €1.200. Over twintig jaar is het dat niet — daar heb ik apart naar gekeken.
Hoe het nu staat
Ik zit inmiddels op €175 per maand en de helft van elke verhoging gaat hierheen, de andere helft naar de buffer. Verder is er niets veranderd: hetzelfde ene fonds, dezelfde automatische opdracht, en vier keer per jaar kijken.
Het saaiste plan dat ik ooit heb gemaakt, en het enige waar ik me een jaar lang aan heb gehouden.